Η ομιλία του Προέδρου του ΠΣΑΤ, Βαγγέλη Ιωάννου, στην κεντρική Ημερίδα Διαβούλευσης για το «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ασφάλεια των Δημοσιογράφων», στη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης:

“Η δημοσιογραφία χωρίς αποκλεισμούς δεν είναι απλώς μια ηθική προσταγή, αλλά συνθήκη για την ίδια την αξιοπιστία του επαγγέλματος. Όταν ο δημόσιος λόγος αναπαράγει στερεότυπα, αποσιωπά φωνές ή κατασκευάζει αόρατες μειονότητες, τότε η ενημέρωση παύει να υπηρετεί το κοινωνικό σύνολο και μετατρέπεται σε εργαλείο διάκρισης. Η συμπεριληπτική προσέγγιση απαιτεί συνειδητή επιλογή πηγών, προσεκτική γλώσσα και αναστοχαστική στάση απέναντι στις παραδοχές που κουβαλά κάθε συντάκτης.

Στον αθλητικό χώρο, το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Η αθλητική δημοσιογραφία, λόγω της μαζικής της απήχησης, διαμορφώνει αντιλήψεις για το σώμα, την επιτυχία, το φύλο και την εθνική ταυτότητα. Η κάλυψη του γυναικείου αθλητισμού παραμένει δυσανάλογα περιορισμένη, ενώ συχνά εστιάζει σε στοιχεία εμφάνισης αντί επιδόσεων. Αντίστοιχα, ο παρα-αθλητισμός και οι αθλητές με αναπηρία αντιμετωπίζονται είτε με αφανισμό είτε με την παγίδα της ηρωοποίησης, η οποία υποβαθμίζει την αθλητική τους ουσία σε ένα αφήγημα έμπνευσης για το μη ανάπηρο κοινό.

Η δημοσιογραφία χωρίς αποκλεισμούς στον αθλητισμό προϋποθέτει αναθεώρηση συγκεκριμένων πρακτικών. Πρώτον, ισόρροπη κατανομή του ρεπορτάζ, ώστε γυναικεία πρωταθλήματα, ερασιτεχνικές διοργανώσεις και λιγότερο προβεβλημένα αθλήματα να βρίσκουν χώρο πέρα από τις μεγάλες ποδοσφαιρικές και μπασκετικές αναμετρήσεις. Δεύτερον, χρήση γλώσσας που σέβεται την ταυτότητα των υποκειμένων, αποφεύγοντας ρατσιστικούς υπαινιγμούς, εθνικιστικές υπερβολές ή σεξιστικά σχόλια που συχνά περνούν ως αθώα περιγραφή. Τρίτον, ενσωμάτωση διαφορετικών φωνών στα ίδια τα δημοσιογραφικά επιτελεία, καθώς η σύνθεση της συντακτικής ομάδας επηρεάζει άμεσα το ποιες ιστορίες θεωρούνται άξιες προβολής.

Η συμπερίληψη αφορά και το κοινό. Η πρόσβαση στην αθλητική πληροφορία πρέπει να λαμβάνει υπόψη άτομα με προβλήματα όρασης ή ακοής, μέσω υποτιτλισμού, ηχητικής περιγραφής και προσβάσιμων ψηφιακών πλατφορμών. Η τεχνολογία προσφέρει εργαλεία, όμως η αξιοποίησή τους παραμένει ζήτημα συντακτικής βούλησης και όχι τεχνικής δυνατότητας.

Τελικά, η δημοσιογραφία χωρίς αποκλεισμούς δεν αποδυναμώνει την κριτική ή την αυστηρότητα του ρεπορτάζ. Αντιθέτως, την εμπλουτίζει, διευρύνοντας το πεδίο των ιστοριών που αξίζει να ειπωθούν. Στον αθλητισμό, όπου το πάθος εύκολα μετατρέπεται σε πόλωση, ο συμπεριληπτικός λόγος λειτουργεί ως αντίβαρο, υπενθυμίζοντας ότι το παιχνίδι ανήκει σε όλους. Η ευθύνη του δημοσιογράφου δεν περιορίζεται στην καταγραφή του αποτελέσματος, αλλά εκτείνεται στη δίκαιη αναπαράσταση όλων όσοι μετέχουν, αγωνίζονται και παρακολουθούν”.